Choroba… – recenzja komiksu “Elfy. Strażnik korzeni. Tom 22”

fot: Wydawnictwo Egmont

Dwudziesty drugi tom jednej z najbardziej rozbudowanych serii Świata Akwilonu kieruje uwagę czytelnika w stronę Leśnych Elfów, które po raz kolejny będą musiały zmierzyć się z złem, które negatywnie wpływa na pradawną puszczę.

Powrót do serca lasu 

Tym razem w komiksie znajdziemy historię Leadyssy, która zamieszkuje wraz z innymi w Lesie Eluwan gdzie mieszkańców dziesiątkuje nieznana choroba, a istoty puszczy nagle stały się śmiertelnie niebezpieczne. Bohaterka wyrusza do serca boru, aby odnaleźć rozwiązanie zagadki i tajemnicze źródło zepsucia po tym jak wojna z nekromantką Lah’sa pozostawiła po sobie coś więcej niż tylko zniszczone osady i traumę wśród osób, które ocalały. Wszystko się zmienia kiedy na jej drodze pojawia się Beloenn, strażnik korzeni, który nie jest zainteresowany tym co się dzieje w ogóle w lesie. Po jakimś czasie decyduje się pomóc młodej elfce, stąd… wspólna misja i konieczność zderzenia się z przeszłością.

Cieszę się, że twórcy dali czas historii, nie pospieszali jej. Czytelnik ma okazję zorientować się co się dzieje i jakie są konsekwencje jak las obraca się przeciwko jego mieszkańcom. Nicolas Jarry doskonale wie jak podejść do budowania historii i robi to naprawdę dobrze.

Postacie z różną wizją 

Ciekawe jest zestawienie Leadyssy i Beloenna, którzy mają odmienne spojrzenie na świat. Jedyne co ich łączy to przeszłość pełna bólu. Podoba mi się to, że mimo dzielących ich różnic po pewnym czasie jedna jak i druga strona decydują się porzucić swoje ego i zacząć ze sobą współpracować. Młoda niedoświadczona elfka potrzebowała kogoś kto ją poprowadzi i pokaże jak korzystać z głosu natury.

Rysunek, który oddycha magią i niepokojem

Elfy. Strażnik korzeni jest dość w jasnej kolorystyce, chyba już dawno czegoś takiego nie widziałem w komiksach Świata Akwilonu i bardzo to doceniam. Zdecydowanie czegoś takiego brakowało. Pokazuje jasną stronę natury, detale splątanych konarów i korzeni – perfekcja! Gianluca Maconi oraz Bertrand Benoît dali radę, czuć było poczucie zagrożenia i mistyczną grozę, narastający lęk… Trafiło to do mnie!

Wydanie, które cieszy oko

Dwudziesty drugi tom o Elfach to kolejny bardzo dobry komiks ze Świata Akwilonu. Historia nie należy do zapierających dech w piersiach, ale najcenniejszą stroną jest relacja między bohaterami – to na nich opiera się cała ta opowieść.

Dziękuję Wydawnictwu Egmont za egzemplarz do recenzji.

Jestem miłośnikiem fantastyki oraz świata Pokemonów i uniwersum Marvela. W wolnych chwilach lubię oglądać mało znane produkcje, o których nikt nie słyszał.
0
Chętnie poznam Twoje przemyślenia, skomentuj.x