Pierwsze wydanie tej książki ukazało się w 2006 roku. To niezwykle ważna pozycja, opowiadająca o życiu niesamowitych ludzi w komunistycznych Czechach, czy też Czechosłowacji.

Czego dowiemy się z reportażu?

Jakim językiem napisana jest książka?

Mariusz Szczygieł to reporter i felietonista. Za Gottland zdobył wiele wyróżnień i nagród. Książkę przetłumaczono na 18 języków i nadal jest uważana za jeden z najważniejszych polskich reportaży. W środku znajdziemy 16 rozdziałów. Jedne krótsze, inne dłuższe. Opowiadają one o życiorysach różnych ludzi, o tym, jaki wpływ te osoby miały na otoczenie i jak radziły sobie z komunistycznym reżimem. To pozycja o cierpieniu i tragediach ludzkich.

W pamięć zapadł mi rozdział o artyście odpowiedzialnym za projekt i budowę pomnika Stalina. Nikt nie chciał podejmować się tego zadania, lecz każdy został zmuszony, by spróbować. Gdy wybrano rzeźbiarza, wiedział on, że zaraz jego życie zamieni się w piekło. I tak się stało. Wymagania odnośnie do pomnika okazały się ciężkie do realizacji, a sam fakt budowy na cześć Stalina dodatkowo obciążała głowę twórcy. Ciężar ten miał wpływ również na jego rodzinę.

W Gottlandzie można znaleźć całą masę niezwykłych historii ludzi. Poruszające opowieści powinien poznać każdy i pomyśleć nad dzisiejszym światem. Można zobaczyć, jak kiedyś ludzie radzili sobie, by przetrwać. Choć niektórym mimo wszystko się to nie udało. Komunizm trzymał człowieka w klatce, a gdy upadł, i klatka została otwarta, człowiek bał się z niej wyjść.

Język, jakim posługuje się autor jest dość prosty i przystępny. Pada wiele nazwisk, które czasem ciężko mi zapamiętać. Mariusz Szczygieł zostawia nam również miejsce na własne przemyślenia i domysły. Miały miejsce momenty, gdzie odniosłam wrażenie lekkiego chaosu.

W książce pojawia się kilka czarnobiałych ilustracji, co wzbogaca odbiór treści.

To wydanie jest wydaniem jubileuszowym. Na okładce można zobaczyć złotą plakietkę na 20-lecie pozycji, a w środku mamy żółtą wyklejkę.

Uwielbiam reportaże z Wydawnictwa Czarnego. Są rzetelne i pouczające. Gottland również się takim okazał. Uważam, że to tytuł warty przeczytania.

Dziękuję Wydawnictwu Czarnemu za egzemplarz do recenzji.